نشانى نباشد ، آنگاه آتش در وى گيرد و آن عذاب سخت به دو رسد كه منافقان در طبقه هفتم از آتش هستند ! 146 - إِلَّا الَّذِينَ تابُوا . آيه . جز آنان كه از نفاق توبه كردند و اعمالشان را با اخلاص در ايمان و اعتقاد اصلاح نمودند ، و به درخواست توفيق از درگاه بارى تعالى متوسّل شدند و دين خود را براى خدا خالص كردند ، در آن صورت رهائى آنان از عذاب به فضل خداوند و لطف و كرم او است . [ آيات 158 - 147 ] تفسير لفظى 147 - ما يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ وَ كانَ اللَّهُ شاكِراً عَلِيماً . خداوند شما را عذاب نمىكند درصورتىكه او را سپاسگزار باشيد و او را استوار گيريد و در حقيقت ايمان آوريد ، كه خداوند هم سپاس‌دار و هم دانا است . جزو ششم : 148 - لا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ وَ كانَ اللَّهُ سَمِيعاً عَلِيماً . خداوند سخن گفتن به بدى را دوست ندارد ، جز در مورد ستم‌ديده و كه خداوند شنوا و دانا است . 149 - إِنْ تُبْدُوا خَيْراً أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا عَنْ سُوءٍ فَإِنَّ اللَّهَ كانَ عَفُوًّا قَدِيراً . اگر نيكى را آشكار كنيد يا پنهان داريد يا بدى را ببخشيد ، پس به راستى و درستى ( بدانيد ) كه خداوند آمرزنده و توانا است . 150 - إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا . آنان كه به خدا و فرستادگان او كافر شدند مىخواهند ميان خدا و رسولانش ( در تصديق ) جدائى افكنند و مىخواهند ميان استوارى و نااستوارى راهى بدست آورند ! 151 - أُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ حَقًّا وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً . اينان كافران حقيقى هستند و ما براى اين‌گونه كافران عذاب خوارىآور آماده ساخته‌ايم . 152 - وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ لَمْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ أُولئِكَ سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً . كسانى كه به خدا و فرستادگان او ايمان آوردند و ميان آنان فرق نگذاشتند ايشانند كه به زودى پاداش و مزدشان را خواهيم داد و كه خداوند آمرزنده و مهربان است . 153 - يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتاباً مِنَ السَّماءِ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسى أَكْبَرَ مِنْ ذلِكَ فَقالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ . اهل تورات از تو مىپرسند كه از آسمان براى آنها كتاب آورى ، آنان از موسى ( پيغمبرشان ) بزرگتر از اين پرسيدند و گفتند : خدا را آشكارا به ما بنما و بواسطهء اين گستاخى و بيدادى آنان ، آتش آسمانى آنها را گرفت و سوخت . ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ فَعَفَوْنا عَنْ ذلِكَ وَ آتَيْنا مُوسى سُلْطاناً مُبِيناً . پس از آنكه نشانهاى روشن براى آنها آمد باز گوساله را ( به خدائى ) گرفتند و ما اين همه را از ايشان فرا گذاشتيم و بخشوديم و به موسى دسترسى و نيروئى آشكار داديم . 154 - وَ رَفَعْنا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثاقِهِمْ وَ قُلْنا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً وَ قُلْنا لَهُمْ لا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً . ما كوه طور را بر سر ايشان باز داشتيم ( به سبب پيمانى كه خواستند )